مصاحبه هفته نامه دانش نفت با مدير عامل شركت مديريت توسعه صنايع پتروشيمي

صنایع پتروشیمی ایران با چالش های مهمی از جمله خصوصی سازی ، تحریم های جهانی و به تبع آن چگونگی جذب مشارکت و سرمایه گذاری خارجی روبرو می باشد اما این صنعت در کنار این مسائل مهم با دغدغه بزرگ دیگری  ازجمله بازنشسته شدن تعداد زیادی از مدیران  با سابقه  و  قدیمی پتروشیمی در مدت کوتاهی مواجه می باشد  .  مرحله ای  که  می تواند فرصتي براي ظهور نسل جدیدی از مدیران پتروشیمی و در راستاي چرخش نخبگان و پرورش مديران متعهد براي خدمت رساني باشد . مهندس نادر قربانی مدیر عامل شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی یکی از مدیران نسل دوم پتروشیمی می باشد  آقای   مهندس  قربانی  فارغ التحصیل  رشته  مهندسی شیمی  از  دانشگاه  صنعتی شریف  می باشد که بیش از 20سال است به صنعت پتروشیمی پیوسته و در پتروشیمی های اراک ، تبریز ، پارس و شركت پتروشیمی بین الملل حضور داشته و تجارب زیادی از دوران کار خود بدست آورده است. باور اصلی وی این است که در هر مسئولیتی باید کار خود را به نحو احسن انجام داد به همین دلیل خیلی اهل مصاحبه و گفتگو نیست خودش می گوید چند مورد مصاحبه ای که اخیراً انجام داده بیشتر به این دلیل بوده تا به انعکاس روش ها و بیان کارهای مهمی بپردازد که توسط مجموعه کارکنان این شرکت انجام شده است گفتگوی کوتاه ما با آقای مهندس قربانی پیرامون نسل جدید مدیران پتروشیمی و نگاه ایشان به مقوله خصوصی سازی در صنایع پتروشیمی است که مطالب ذیل جمع بندی این گفتگو می باشد .

1 -  آقای مهندس دیدگاه شما در خصوص نسل جدید مدیران پتروشیمی چیست بویژه اینکه در برخورد با شرایط جدید جهانی و فشارهای بین المللی علیه کشور مان آیا این افراد قادر به کنترل شرایط می باشند ؟

شرایط جدید جهانی را من مایلم از دو جنبه مورد ارزیابی قرار دهم نخست شرایط جهانی اقتصاد و بازار کسب وکار است که به دنبال خود بازار نفت و محصولات پتروشیمی را نیز تحت تاثیر قرار داده است  و شاهد  رکود و کاهش قیمت ها هستیم . در این رابطه مسلماً این اولین بار نیست که صنعت نفت و پتروشیمی چنین رکود و کاهش تقاضایی را تجربه می کنند بررسی سابقه نشان می دهد که همواره دوران های طلائی و اوج توجه به پتروشیمی و سپس یک دوره رکود ، کاهش تقاضا و کاهش قیمت ها وجود داشته است یکی از دلایل عمده آن بوده که در یک دوره مشخص واحدهای بزرگی در کشور های مختلف به بهره برداری می رسیدند و بازار جهانی یا منطقه ای با افزایش عرضه محصولی مواجه می شد که نبود تقاضای کافی ، قیمت محصولات عرضه شده را تحت تاثیر قرار می داد . بحث دوم تحریم ها ی جهانی و فشارهائی است که در سطح جهان علیه کشور مان وجود دارد در این رابطه توجه به این نکته مهم است که جمهوری اسلامی ایران 31 سال است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی تحت تحریم های مختلف جهانی ، تهدیدات ، تهاجم فرهنگی و حتی هجوم نظامی دشمنان کوچک و بزرگ قرار داشته و همواره در مسیر اهداف بزرگ انقلاب اسلامی این تهدیدات را به فرصت تبدیل نموده و با سربلندی به پیروزی های بزرگ نائل شده است . بحث و نکته اصلی پاسخ من به سئوال شما این موضوع است که در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی افرادی بر مسند کار قرار گرفتند که عمدتاً تجربه مدیریت برجسته اي نسبت به مدیران فعلی نداشتند و ليكن در آن زمان رهنمودهای حضرت امام (ره) و همت بلند و كار مضاعف كليه مديران و اركان مديريتي و آحاد ملت رهگشای بسیاری از مشکلات بوده و در این دوره نیز با بهره گیری از تجربيات گذشته رهنمودهای مقام معظم رهبری برنامه چشم انداز 20 ساله و همت و كار مضاعف مي توان مشكلات پيش رو را با تدبير و به نفع منافع و امنيت ملي و اهداف نظام،مرتفع كرد .

2- شما به عنوان مدیرعامل شرکت مدیریت توسعه پتروشیمی تجربه خود را برای انجام کار کافی می دانید آیا فکر می کنید در این جابجائی یا به تعبیر من تغییر یک نسل با نسل جدید مشکلی نخواهید داشت ؟

من مایلم سئوال شما را در قالب موضوع مهمی مانند جانشین پروری گردش نخبگان و بروز استعدادهاي جديد مديريتي مطرح کنم حقیقت این است که بسیاری از شرکت های بزرگ و بین المللی برنامه ریزی سازمان خود  برای مدیریت شرکت طی دهه های آینده را هم طراحی می کنند. در کنار برنامه هائی که برای افزایش تولید،سرمايه گذاري موثر ، توسعه و دیگر طرحهای مربوط به افزایش در آمد و کسب سود دارند، برنامه ریزی دقیق تری برای افزایش کارآئی نیروی انسانی و مدیریت آینده واحدهای خود نيز دارند. من معتقدم برنامه ریزی جامعی در صنعت پتروشیمی برای جانشین پروری یا پرورش نیروهای متعهد جهت مدیریت آینده این صنعت نداشته ایم و برنامه ریزی های صورت گرفته هم متناسب با نیاز این صنعت و افق هاي پيش رونبوده است .

در مورد نحوه مدیریت این شرکت به دو نکته اشاره می کنم نخست اینکه معتقدم بخش کارشناسی در انجام کارها نقش بسیار مهم و موثری داشته و این بخش هم اکنون از تجربه بالائی برخوردار است و دوم اینکه مدیریت شرکت مدیریت توسعه ارزش زیادی برای نظرات و دیدگاههای کارشناسی بخش های مختلف قائل بوده و با افزایش حس اعتماد متقابل میان کارکنان و مدیریت،انگیزه ها و پتانسیل های موجود دو چندان می گردد . دیدگاههای مدیریت عالی شرکت می باید معطوف به  مباحث کلان مدیریتی در مجموعه و هدایت صحیح نظرات و تصمیمات متخذه  باشد .

3- سئوالی که می خواهم بپرسم در رابطه با استفاده از  نیروها و مدیران با سابقه است که یا بازنشسته شده اند و یا به صورت رسمی در استخدام شرکت صنایع پتروشیمی نمی باشند ؟

اگرمدیریت شرکت برنامه ای برای بهره گیری از خدمات مشاوره ای و نظرات كارشناسي نيروهائي كه در بخش هاي مختلف به سن بازنشستگی می رسند نداشته باشد و يا در شرایطی که برنامه جامعی برای پرورش مدیران آتی و جانشین پروری به صورت بایسته تدوين نشده باشد،تبعاً ممکن است در فرایند عملیات شرکت به نحو مطلوب صورت نگیرد .  اعتقاد من این است که باید سازمانی داشته باشیم که قادر باشد به تمامی بخشهای صنعت نفت،خدمات فنی و مهندسی ، آموزشی و مشاوره ای بدهد وسازماندهی شرکت باید بگونه ای باشد که بتواند از خدمات نیروهای مجرب و ورزیده ای که به سن بازنشستگی می رسند و یا دیگر کارشناسان و مدیران ارزشمند که در خارج از سازمان هاي رسمی شرکت هستند با تعامل سازنده استفاده لازم و مطلوب را ببرد .

4- آقای مهندس مایلم دیدگاه شما در مورد خصوصی سازی در پتروشیمی را نیز داشته باشیم ؟

خصوصی سازی تجربه ای است که شرکتهای بزرگ و بین المللی اکثر مناطق جهان به آن عمل کرده اند. این شرکت ها مطمئناً در دورهای گذشته با چالش های مهمی نظیر رکود ، كاهش بهروري و ارزش افزوده و تنزل قيمت محصول مواجه بوده اند و حتي در مواردی با خطر ورشکستگی و نابودی گريبانگير بوده اند که خصوصی سازی را به عنوان راه نجات از آن مشکل و ادامه حیات اقتصادی و صنعتی خود برگزیده اند

خوشبختانه صنایع پتروشیمی پیشگام خصوصی سازی در کشور بوده است و در این راه بسیار پیشروتر از دیگر سازمان ها می باشد. هدف اصلی از خصوصی سازی در پتروشیمی در وجه نخست بایدآزادسازی بستر کسب وکاروافزایش سرمایه گذاری ازطریق مشارکت سرمایه هاي بخش خصوصی(اعم از داخلي و خارجي) در این صنعت باشد . در حال حاضر مهم ترین چالش پیش روي آن را،بایدمیزان اندک مشارکت سرمایه گذاری بخش خصوصی واقعی در مقایسه با سرمایه گذاری عظیم مورد نیاز دانست . کمبود سرمایه ای که با بهره گیری از اعتبار با تعامل مثبت دولت و مجلس و همكاري مستمر آنها،مي توان بسترهاي لازم براي ايجاد انگيزه مضاعف در بخش خصوصي اعم از داخلي و خارجي را براي مشاركت اقتصادي و سرمايه گذاري در صنعت بويژه صنايع پتروشيمي را فراهم و مشكلات را از پيش رو برداشت .

نکته مورد تاکید من این است که خصوصی سازی و تغییر ساختار پتروشیمی نباید به گونه ای اجرا شود که یکپارچگی کل صنعت پتروشیمی  ایران مخصوصاً در سیاستهای فروش محصول ، جذب سرمایه گذاری و توسعه آن دچار خلل گردد . نام پتروشیمی و برندهایش مانند PIDMCO, NPC,PCC  بیش از نیم قرن است که در معاملات جهانی پتروشیمی حضور موثر دارند و باید این اعتبار جهانی  در خدمت خصوصی سازی بکار گرفته شود.  بنده معتقدم حتی سیاستهای واگذاری و فروش واحدهای تولیدی پتروشیمی باید به گونه ای باشد که سرمایه گذاران در مجموعه زنجیره ای از یک خط تولید مشارکت داشته باشند تا امر تولید دچار خلل نگردد .

نکته مهم دیگری این است که مالکیت و مدیریت واحدهای تولیدی که یک محصول واحد را تولید می کنند نباید بگونه ای باشد که توانائی های فعلی صنعت پتروشیمی در زمینه تولید مواد با کیفیت بالا و بازاریابی و فروش محصولات در بازارهای جهانی را از حالت رقابتی خارج نماید و تولید کننده های متعدد داخلی در فروش محصولات خود در بازارهای جهانی عليه منافع یکدیگر حرکت نمایند لذا با تاسیس شرکت های هلدینگ که شامل مجموعه ای از واحدهای تولیدی مرتبط با هم می باشد این یکپارچگی در سیاستگذاری های کلان تولید و عرضه و فروش حفظ گردد تا رقبای ما در منطقه از موقعیتی که نصیبشان می شود سوء استفاده نکنند .